Bohaterzy kiedyś i dziś

21 października 2026

„Co za postawa! Ludzie nie chcą chwalić współczesnych, których życie dzielą, ale mają wielką nadzieję na pochwały przyszłych pokoleń
— ludzi, których nie spotkali i nigdy nie spotkają! Podobne jest to złoszczeniu się za brak pochwał na wcześniejsze pokolenia”. — Marek Aureliusz, Rozmyślania, 6.18

Egipskie miasto Aleksandria do dziś nosi nazwę założyciela, Aleksandra Wielkiego, choć od czasów, gdy postawił on tam swoją nogę, minęło około 2300 lat. Miło byłoby widzieć, że po tylu stuleciach miasto nadal nosi Twoje imię, prawda? Czy nie byłoby miło wiedzieć, że ludzie nadal o Tobie mówią? Prawda jest taka, że nie byłoby to dla Ciebie miłe. Ponieważ, tak jak Aleksander, byłbyś martwy. Nie miałbyś pojęcia o tym, czy Twoje imię przetrwało wieki. Z definicji nikt nie może cieszyć się swoją spuścizną. Ale nie to jest najgorsze. Pomyśl o tych wszystkich okropnych rzeczach, jakie zrobił Aleksander, realizując swoje cele. Prowadził bezsensowne wojny. Miał wybuchowy charakter; zdarzyło mu się nawet zabić najlepszego przyjaciela w pijackiej bójce. Był bezwzględny i stał się niewolnikiem własnych ambicji. Czy naprawdę jest godny pochwały? Zamiast marnować choćby sekundę na zastanawianie się nad opiniami ludzi z przyszłości, którzy jeszcze się nawet nienarodzili, skoncentruj się całkowicie na tym, by być możliwie najlepszym człowiekiem w chwili obecnej. Skup się na właściwym postępowaniu tu i teraz. Odległa przyszłość jest bez znaczenia. Bądź dobry, szlachetny i godny szacunku teraz, póki wciąż ma to znaczenie.

Czym jest stoicyzm?

Stoicyzm to starożytna filozofia hellenistyczna, która kładzie nacisk na rozwijanie samokontroli i odporności jako środków do przezwyciężania destrukcyjnych emocji.

Filozofia ta opiera się na przekonaniu, że cnota (uczciwość, sprawiedliwość, odwaga i umiarkowanie) jest jedynym prawdziwym dobrem, a wszystko inne jest obojętne.

Główni myśliciele stoiccy to Marek Aureliusz, Seneka i Epiktet, których nauki pozostają aktualne do dziś.

Stoicyzm - by Patryk Smoliński

Główne koncepcje stoicyzmu

Amor Fati

Amor Fati, czyli "miłość do losu", to koncepcja zakładająca, że powinniśmy nie tylko akceptować wszystko, co nas spotyka, ale wręcz kochać swój los – z wszystkimi jego wzlotami i upadkami.

Zamiast walczyć z okolicznościami, na które nie mamy wpływu, powinniśmy wykorzystać je jako okazję do rozwoju osobistego i wewnętrznej siły.

Kochać swój los to także akceptować błędy, których nie da się już cofnąć, i wyciągać z nich siłę do naprawy tego, na co mamy wpływ.

"Nie pragnij, aby wszystko działo się tak, jak chcesz, ale pragnij, aby wszystko działo się tak, jak się dzieje, a będziesz żył spokojnie." — Epiktet
Amor Fati - by Patryk Smoliński
Memento Mori - by Patryk Smoliński

Memento Mori

Memento Mori, czyli "pamiętaj o śmierci", przypomina nam o nieuchronności śmierci i zachęca do refleksji nad tym, jak żyć w obliczu naszej skończoności.

To nie ponura obsesja, lecz motywacja do życia świadomego, celowego i pełnego wdzięczności za każdy dzień. Świadomość śmiertelności pomaga odróżnić to, co istotne, od tego, co błahe.

"Żyj tak, jakbyś miał umrzeć jutro. Ucz się tak, jakbyś miał żyć wiecznie." — Mahatma Gandhi

Dychotomia Kontroli

Kluczowa zasada stoicyzmu opiera się na rozróżnieniu między rzeczami, które są w naszej mocy (nasze osądy, pragnienia, wartości), a tymi, które od nas nie zależą (opinie innych, bogactwo, zdrowie).

Mądrość polega na skupieniu energii wyłącznie na tym, co możemy kontrolować, jednocześnie akceptując z pogodą ducha to, co jest poza naszym wpływem.

"Spraw zależnych od nas to opinie, popędy, pragnienia, niechęci i jednym słowem to wszystko, co jest naszym działaniem. Sprawy niezależne od nas to ciało, mienie, sława, godności, jednym słowem to wszystko, co nie jest naszym działaniem." — Epiktet
Dichotomia Kontroli - by Patryk Smoliński
Apatheia - by Patryk Smoliński

Apatheia

Apatheia to stoicki stan spokoju emocjonalnego – nie jest to brak emocji, ale wolność od niszczących, destrukcyjnych emocji takich jak gniew, zazdrość czy lęk.

Stoik nie dąży do stłumienia wszystkich uczuć, lecz do zachowania równowagi i jasności myślenia nawet w trudnych sytuacjach. Ta wolność od niepokoju umożliwia racjonalne działanie i spokojną kontemplację.

"Najlepszą zemstą jest niepodobieństwo do tego, kto wyrządził ci krzywdę." — Marek Aureliusz

Premeditatio Malorum

Premeditatio Malorum, czyli "rozmyślanie nad złem", to praktyka polegająca na przewidywaniu potencjalnych trudności i nieszczęść, które mogą nas spotkać.

Zamiast martwić się, stoicy wykorzystują to ćwiczenie do psychicznego przygotowania się na wyzwania, zmniejszenia lęku przed niepewnością i docenienia tego, co już posiadają.

„Każdego dnia rozważaj śmierć, wygnanie, chorobę, wszystkie rzeczy, które wydają się być nieszczęściami — zanim się wydarzą. Wszystko można znieść, jeśli się to uprzednio przemyślało.” — Seneka
Premeditatio Malorum - by Patryk Smoliński